Bóg interweniujący

Bóg interweniuje w dzieje Izraela, nie jest mu obojętny. W tekstach prorockich te momenty są opisywane pojęciem Dnia Jahwe – czyli tego momentu w czasie, w którym widoczna jest ingerencja Pana Boga. W zależności od tego, w jakiej relacji jesteśmy z Bogiem, tak będziemy odbierać wejście Boga w dzieje świata. Ten dzień Jahwe może być postrzegany jako dzień sądu lub dzień wybawienia ze zła, z opresji. Celem jest zmobilizowanie człowieka do refleksji. Bóg ukazuje wtedy kim jest w swojej potędze, a w Bożym świetle ukazuje się to, co człowiek robi i jakie są konsekwencje tego działania. W Biblii nie ma pojęcia kary – Bóg nie karze człowieka, Bóg nie dokłada zła do konsekwencji wypływających z czynów człowieka. Wręcz przeciwnie, Bóg wielokrotnie w Biblii pokazywany jest jako ten, który usuwa konsekwencje – interweniuje, by konsekwencje nas nie zniszczyły. W Biblii pojawia się kilka pojęć hebrajskich, które w języku polskim są tłumaczone jako kara, karanie. Jednym z nich jest paqad, oznaczające nawiedzenie. Bóg nawiedza człowieka, by zatrzymać zło i nas uratować, a nie żeby nas oskarżyć. Inne pojęcie, tłumaczone jako kara, to asham – Boża interwencja, wykazanie winy. Pojawiają się też w Biblii słowa bliższe polskiemu pojęciu korekty i skorygowania zniekształcenia (hebr. yasar, yakach) lub dotknięcia, uderzenia (hebr. naga).  W Biblii widoczne jest również pojęcie gniewu Bożego – po hebrajsku ap’ – oznaczającego dezaprobatę. Bóg gniewając się wyraża dezaprobatę względem czynów Izraela – pokazuje, że Izrael sprzeniewierza się swojej tożsamości.