Bóg wierny

W Starym Testamencie widzimy dwa słowa hebrajskie określające wierność Boga – hesed i emet. Emet odnosi nas do wierności, lojalności i stałości Boga. Podkreśla całą przestrzeń kontaktu między Bogiem i człowiekiem oraz Bogiem i światem. Hesed opisuje wierną miłość Boga – wyraża wymiar relacyjny, intymny i jednostkowy miłości Boga. W Biblii hesed często łączy się z przymierzem. Przymierze zawierane jest z inicjatywy Pana Boga i jest przede wszystkim jego zobowiązaniem. To Pan Bóg bierze na siebie konsekwencje zdrady w przymierzu, choć on nie zdradza. Wierność Boga zasadza się na relacji, która jest kultywowana i aktywna i ma na celu zachęcanie nas do rozwoju. Dlatego często słowo hesed jest też odnoszone do słowa życzliwość, szczerość. Wierność Boga realizuje się zawsze (leolam), w każdym momencie i nie zależy od wierności człowieka. Ale doświadczanie wierności Boga przez człowieka zależy od tego, czy człowiek przyjmuje Jego miłość. Hesed mówi też o miłości Boga, która jest niezmienna i bezwarunkowa, ponieważ Bóg jest bytem prostym i kocha w sposób trwały i ciągły. Wierność Boga nie odnosi się tylko do ludu, ale również do jednostek (przykładem jest Dawid).