Kwestie praktyczne
— ks. Peter Hocken
Ważnym wymiarem życia duchowego, związanym z tematem uzdrowienia i cierpienia, jest kwestia walki duchowej i działania opatrzności Bożej. Podkreślanie wyłącznie opatrzności we wszystkich niepowodzeniach, które nas spotykają i nieświadomość istnienia walki duchowej, może prowadzić nas do pasywności i braku duchowej głębi. Możemy też popaść w drugą skrajność i wszędzie wypatrywać działania złego ducha. Dlatego tak ważne w życiu chrześcijanina jest rozeznanie. Rozeznania jest szczególnie istotne w posłudze uzdrowienia. Dotyczy to każdej sytuacji, w której modlimy się o uzdrowienie chorych, ale niektóre przypadki wymagają naszej szczególnej duchowej wrażliwości – np. modlitwa o osoby bliskie śmierci czy osoby doświadczające depresji. Kluczowe jest, by w modlitwie o uzdrowienie z choroby fizycznej lub psychicznej nie przeciwstawiać modlitwy działaniom medycznym, a także uwzględniać nie tylko aspekt duchowy, ale również fizyczny, czy społeczny. Modlitwa o uzdrowienie nie może stać się celem samym w sobie, lecz powinna służyć jako środek do ukazywania miłości i mocy Bożej. Równocześnie nie powinniśmy tej modlitwy zaniedbywać. Uzdrowienie jest bowiem ważnym znakiem nadchodzącego Królestwa.
Wersety
1P 5,8-9;Ef 6,13;1Kor 15,26;Hbr 2,14-15;1Tes 4,13-15;Iz 42,3;Kol 1,13-14
Zadanie
1. Spójrz na swoje życie i zastanów się, czy masz tendencję do nadmiernego przypisywania Opatrzności Bożej wszystkim wydarzeniom życiowym? Czy np. w obliczu choroby lub niepowodzenia mówisz zazwyczaj “Bóg tak pewnie chciał”? A może dostrzegasz w sobie tendencję do częstego podkreślania działania złych duchów?
2. A teraz spójrz na to, co dziś dzieje się w Twoim życiu i wokół Ciebie. Czy dostrzegasz jakieś trudności? Spróbuj rozeznać, czy Bóg chce, abyś stanął do pokuty, a może do walki duchowej i modlitwy w tej przestrzeni.