Jedna nadzieja
— ks. Peter Hocken
Przesłaniem Ewangelii jest nie tylko kwestia śmierci i zmartwychwstania Jezusa, ale także obietnica naszego zmartwychwstania i nadejścia Królestwa, gdzie objawi się w pełny sposób zbawienie, które dokonało się na krzyżu. Wtedy także w pełni zrealizuje się jedność między uczniami Chrystusa, ponieważ nie będzie już źródła podziału – grzechu. Będziemy jednym ludem pod królowaniem jednego Króla – Jezusa. Kościół już dziś powinien być znakiem i heroldem tego nadchodzącego Królestwa. Odejście Kościoła od głoszenia Królestwa i większe skupienie się na przeszłości związane jest z podziałem, jaki nastąpił między wierzącymi z narodów a wierzącymi z Żydów. W Izraelu żywe jest oczekiwanie na wypełnienie się Bożych obietnic. Potrzebujemy zatem powrócić do naszych korzeni i uczyć się od Izraela ich nadziei. Mając jedną nadzieję będziemy się do siebie zbliżać. Może to być klucz do budowania naszej jedności. W ożywieniu nadziei na powtórne przyjście Pana nie chodzi o zastanawianie się nad dokładnymi scenariuszami wypełnienia się Bożych obietnic, ponieważ przyjście Pana będzie połączone z totalną transformacją wszystkiego. Ważne jest, byśmy podtrzymywali tę nadzieję żywą i widzieli duchowe dary i działanie Boga w nas i wokół nas jako Jego drogę do spełnienia swojego celu, jaki wypełni się wraz z przyjściem Jezusa.
Wersety
Ef 4,4-6;Mt 4,23;Dz 1,3;Mt 25,31-34;1 Kor 15,20-23;Rz 9,4;Dz 28,20
Zadanie
Zastanowię się w jaki sposób moje dary i posługi mogą służyć przygotowaniu na powtórne przyjście Pana. Czy Bóg może je wykorzystać?