Droga do jedności

Nauczanie wskazuje najważniejsze elementy rozwoju katolickiej myśli na temat jedności chrześcijan od narodzin ruchu ekumenicznego w 1910 roku po Sobór Watykański II i kluczowy dokument soborowy – Dekret o Ekumenizmie. Zmiana, która nastąpiła wiodła od myślenia o jedności w kategoriach powrotu wszystkich do jedności z kościołem katolickim do postrzegania ruchu ekumenicznego jako zjawiska ogólno-chrześcijańskiego, gdzie Kościół jest postrzegany jako Ciała Chrystusa, a inne kościoły chrześcijańskie jako pozostające w różnym stopniu komunii, a nie jak wcześniej jako będące poza kościołem.  Droga do tej przemiany była możliwa dzięki rozwojowi w XX wieku ruchu liturgicznego, studiów biblijnych oraz wysiłkom pionierów ruchu ekumenicznego.