Wewnętrzna dyspozycja i podstawowe stany ducha

Dojrzałe życie duchowe polega na tym, że człowiek bierze odpowiedzialność za wszystkie decyzje, które podejmuje. Im zdrowszy człowiek, tym lepiej zestraja się z Bogiem. W człowieku są dwie tendencje: ku dobru i ku złu. Są one zawsze obecne. W zależności od tego, za jaką tendencją idę, będę doświadczał innych poruszeń. Kiedy dążymy ku złu, niepokój i wyrzuty sumienia pochodzą od dobrego Ducha, mimo że są nieprzyjemne. Nieprzyjaciel zachęca nas czymś, co jest przyjemne na krótko i wydaje się dobre. Gdy chcę wybrać dobro, dobry Duch zachęca, przychodzi z pocieszeniem - jest to przyjemne. Zły dręczy, zakłóca, odbiera spokój, sprawia, że jest nieprzyjemnie. Pocieszenie i strapienie duchowe przeżywamy w naszych uczuciach, może być ono długo- lub krótkotrwałe, może być delikatne lub intensywne. Pocieszenie duchowe jest doświadczaniem obecności Boga, przeżywaniem, czuciem jej, zbliżeniem się do Niego. Pocieszenie może być za przyczyną albo bez przyczyny. Strapienie duchowe zawsze ma jakąś przyczynę.