Odkupione serce zdolne do miłości

Ludzkie serce jest polem walki między miłością a żądzą. Jezus jako uzdrowiciel mówi o wizji nowego serca, odkupionego, na nowo stworzonego. Mamy wiele blokad, które uniemożliwiają nam oddanie się drugiemu człowiekowi. Spowodowane są one grzechem. Adam i Ewa – jak i my – wątpili w dar Ojca. Gdy nie ufamy Bogu, odwracamy się do Niego plecami, jesteśmy zdani sami na siebie. Pożądliwość zwycięża, dochodzą do głosu nasze skłonności do narcyzmu, egoizmu, poczucia bycia ofiarą itp. Próbujemy wydzierać sobie szczęście sami. Po grzechu dokonało się w człowieku pięć podziałów. Pierwszy dokonuje się we wnętrzu, to wstyd. Jest on pierwszą konsekwencją grzechu. Człowiek ze wstydu się ukrywa. Drugi podział dokonał się w relacji między człowiekiem a Bogiem i jest nim strach. Trzeci podział przebiega między kobietą a mężczyzną i jest nim konflikt, skłócenie. Czwarty podział dotyczy człowieka i stworzenia, jest nim ciężka praca. Piąty podział przebiega między ciałem a duszą i jest to śmierć. Dzięki odkupieńczemu aktowi Chrystusa możemy jednak kochać całym sercem. Jezus w miejsce wstydu przywraca czystość, integralność. W miejsce strachu przed Bogiem – przywraca tożsamość syna i córki Boga. W miejsce konfliktu, podziału między kobietą a mężczyzną, wprowadza swoją obecność, łaskę. Ciężką pracę Jezus uświęcił poprzez swoje człowieczeństwo, poprzez pracę, którą sam wykonywał. A śmierć została pokonana przez zmartwychwstanie ciała.