Małżeństwo

Małżeństwo jest językiem Boga; było już w zamyśle Stwórcy, gdy stwarzał mężczyznę i kobietę. Niebiańskie małżeństwo Chrystusa i Kościoła jest źródłem łaski dla małżeństwa mężczyzny i kobiety. Z perspektywy teologii ciała możemy spojrzeć na przymierze Boga z ludźmi (Adamem i Ewą, Noem, Abrahamem, Dawidem) jak na oblubieńczą miłość. Przymierza te były wierne, wolne, owocne i całkowicie oddane. Stąd wiemy, że również przymierze małżeńskie powinno być wolne, wierne, owocne i całkowite. Kobiecie i mężczyźnie – podczas sakramentu małżeństwa – Bóg udziela szczególnej łaski. Od momentu, gdy została ona udzielona parze, pozostaje z nimi obecność Chrystusa jako Oblubieńca. Zatem miłość małżonków powinna przepływać, powinna być błogosławieństwem dla lokalnego kościoła, dla ludzi, z którymi mają relację. Miłość, którą wyznają i ślubują sobie małżonkowie, zostaje wyrażona w tym, że dwoje stają się jednym ciałem. Akt seksualny mężczyzny i kobiety jest aktem jednoczącym, dającym życie. Małżeństwo powołane jest do tego, by błogosławić Kościół.