Rola świeckich w Kościele

Na przestrzeni wieków postrzeganie osób świeckich i ich roli w życiu Kościoła ulegało zmianom. W Kościele pierwszych wieków podkreślono jedność w różnorodności posług, a świeccy mogli być aktywnie zaangażowani w działalność Kościoła. Ta sytuacja ulega zmianie po Edykcie Mediolańskim w IV wieku, który zapoczątkował proces rozejścia się osób świeckich od duchownych. Posługa świeckich w Kościele stała się zależna od władzy i autorytetu kleru. Ten rozdział duchowieństwa od świeckich pogłębił się w średniowieczu i trwał praktycznie aż do Soboru Watykańskiego II. Nauczanie soborowe zmienia sposób patrzenia na osoby świeckie. Wraca do pierwotnych źródeł, pokazując, że świeccy są bogactwem Kościoła, a bez ich posługi i zaangażowania nie jest możliwa jego misja.