Żydzi wierzący w Jezusa
— dk. Adam Dylus
Na początku historii kościoła wierzący w Jezusa Żydzi byli zjawiskiem powszechnym. Wraz z coraz większą liczbą wierzących z narodów oraz pojawianiem się przepisów coraz bardziej ograniczających udział żydowskich praktyk w życiu wierzących liczba Żydów w Kościele malała. Pozostawali oni ukryci lub nie widzieli znaczenia swojej tożsamości w momencie, gdy stawali się chrześcijanami. XIX wiek przynosi w tym temacie zmiany. Powstają grupy, inicjatywy, organizacje, które zaczynają dostrzegać znaczenie żydowskiego dziedzictwa i żydowskiej tożsamości wierzących. Lata 60-te i 70-te XX wieku przyniosły narodziny ruchu mesjanistycznego w skali globalnej (wcześniej Iosef Rabinowitz działał na terenie Europy). Koniec XX wieku przyniósł pierwsze kontakty ruchu z Kościołem katolickim, który obecnie prowadzi oficjalny dialog z Żydami Mesjanistycznymi. Ważną rolę w przywracaniu miejsca Żydów Mesjanistycznych w Ciele Chrystusa odgrywa także inicjatywa „W kierunku Soboru Jerozolimskiego II” (TJCII).
Wersety
Zadanie
Pomodlę się dziś za Izrael modlitwą Basilei Schlink:
Niech krew Baranka okryje Izrael.
Niech miłujące, cierpiące serce Ojca przyciągnie Jego lud do siebie.
Niech twórcza moc Ducha Świętego obudzi w nich skruchę i pokutę.
Niech nasz smutek jako chrześcijan szukających zadośćuczynienia za przeszłość roztopi ich serca. Niech łzy Trójjedynego Boga otworzą ich oczy, by ujrzeli Odkupiciela. Tak, nadchodzi dzień, w którym ujrzą Tego, którego przebili i zapłaczą nad Nim jak nad pierworodnym synem.
Modlimy się o to, wiedząc, że Boże dary i Jego wezwanie są nieodwołalne: On nigdy nie wycofa swoich obietnic dla swojego wybranego ludu. Amen.