Ofiarowanie, szacunek i przestrzeganie

Kolejne trzy nawyki duchowe, to ofiarowanie czasu i zasobów, szacunek do własnego ciała oraz praktykowanie szabatu. Ofiarowanie czasu i zasobów kształtuje nasz charakter, ponieważ hojność nie jest naturalna dla człowieka. Mamy naturalnie tendencje do egocentryzmu i gromadzenia zasobów dla siebie i najbliższych. Praktykowanie hojności przemienia nas. Następnym nawykiem jest szacunek wobec swojego ciała, co oznacza dbanie o siebie poprzez regularną ilość snu, post, troskę o zdrowie psychiczne, zdrowe odżywianie, przestrzeganie biblijnych zasad odnoszących się do naszej seksualności, modlitwę o zdrowie mentalne i stabilność w trudnych chwilach. Ciało i dusza są powiązane ze sobą i oba są cenne.  Kolejnym sposobem szanowania siebie jest przestrzeganie szabatu, który odnawia ciało i duszę oraz napełnia nas radością. Nakaz przestrzegania szabatu (trzecie przykazanie Dekalogu) jest jednym z Bożych darów dla nas. Szanowanie i świętowanie go pokazuje, czy tak naprawdę ufamy Bogu w to, że zadba o nas i o pracę, za którą jesteśmy odpowiedzialni.